w obronie dorobku cywilizacji zachodniej

Czy możliwa jest miłość bez wolności? Czy jest jakiś sens życia bez miłości? Czy życie niewolnika ma w takim razie sens? W jakim społeczeństwie żyjemy, wolnym czy zniewolonym?

Osiągnięcia cywilizacji humanistyczno-liberalnej:

równość obywateli wobec prawa (kiedyś istniały oddzielne prawa dla ludzi stanu szlacheckiego i inne dla innych stanów - życie człowieka było różnie cenione - za zabicie szlachcica karą była śmierć, za zabicie chłopa tylko grzywna)

jednoznaczne potępienie dla poglądów rasistowskich, antysemickich czy szowinizmów innego pokroju (dorobek dopiero ostatnich kilkudziesięciu lat, wcześniej odbierano godność i wszelkie prawa ludziom o innym pochodzeniu etnicznym, rasowym itp. czego owocem były komory gazowe w Auschwitz)

równość kobiet i mężczyzn wobec prawa oraz dążenie do zrównania ich statusu społecznego (prawa wyborcze kobiet, równy dostęp do edukacji i kariery zawodowej, antykoncepcja)

ucywilizowanie kapitalizmu przez związki zawodowe i prawa pracownicze

ochrona słabszych grup w społeczeństwie, takich jak dzieci, ludzie starsi, w trudnej sytuacji życiowej - przez zapewnienie:

dzieciom ochrony prawnej i obowiązku szkolnego, przez co nie są zależne od widzimisię rodziców, ale społeczeństwo bierze część odpowiedzialności za ich równy start w życie

ludziom starszym zabezpieczenia materialnego w postaci emerytur

ludziom w trudnych sytuacjach życiowych - rent, zasiłków i innych form wsparcia

Co jest jeszcze do zrobienia:

Ogólnie rzecz biorąc dalsze przekształcenie zarówno systemu politycznego jak i poszczególnych instytucji społecznych w kierunku demokracji, samorządności i poszanowania ludzkiej podmiotowości. Niestety wiele z elementów obecnego systemu nosi jeszcze częściowo lub w niektórych przypadkach nawet całkowicie znamiona autorytarne. Znamienny jest tu szczególnie przykład systemu oświaty, który wydaje się nie przeszedł gruntownych przemian od momentu jego powstania w XIX wieku. Jego podstawowe metody przekazywania wiedzy są w swej tępocie wręcz szokujące - nie wiem jak można jeszcze dzisiaj wierzyć, że edukacja polega na uczeniu się informacji na pamięć i odtwarzaniu ich. Dzieje się to na ogół przy znikomym zrozumieniu pojęć, którymi dany uczeń/student udaje, że się posługuje. Bardziej przypomina to satyrycznie rzecz ujmując farsę, a dosłownie tresurę, niż rzeczywistą naukę. Temat jest wart rozwinięcia, ale w tym poście chciałem skupić się na próbie nakreślenia ogólnych ram dla obrony dorobku cywilizacji zachodniej i wskazania kierunków dalszego jej rozwoju.

Kilka konkretnych punktów zaczepienia, które przychodzą mi do głowy, to:

Przekształcanie systemu politycznego, tak aby każdy obywatel był możliwie jak najbliżej instytucji decyzyjnych tzn. mówiąc po ludzku współkształtować najbliższy mu obszar tkanki społecznej.

Z drugiej strony globalizacja pewnych niepodważalnych standardów i objęcie kontrolą społeczną korporacji międzynarodowych, które wyrosły już dawno ponad zakres możliwej regulacji ze strony państw narodowych.

System ekonomiczny również powinien być zmieniany w kierunku demokratycznym - inspiracją niech tu będzie idea spółdzielczości Edwarda Abramowskiego. Ogólnie rzecz biorąc polega to na tym, by pracownik nie był narzędziem w ręku szefa, ale był podmiotem w miejscu pracy, zachowując w ten sposób ludzką godność.

Tyle przychodzi mi obecnie do głowy. Myślę że na początek starczy już ;)
Teraz jak się ma ten społeczny temat do problematyki bloga. Przyznaję, że zaczynam od końca pewnej ogólnie przyjętej logiki wykładu, choć z drugiej strony może właśnie punktem wyjścia dla rozważań religijno-mistycznych powinna być problematyka ogólnoludzka, tak jak to będzie miało miejsce w mym wypadku.

Jakiś czas temu przymierzałem się do naszkicowania zrębów mojej wizji POSTAWY UNITARIAŃSKIEJ. Miały się na nią składać 3 elementy:

duchowość unitariańską - istota i sedno postawy unitariańskiej, indywidualna praktyka, mistyka, ezoteryka, gnoza, osobista relacja z Bogiem.

unitariańską postawę religijną - to co nas obecnie najmocniej łączy, czyli nastawienie do obecnie istniejących chrześcijańskich doktryn i formuł religijnych

światopogląd unitariański - czyli unitariańskie pojmowanie świata, w którym żyjemy, natury człowieka, jego miejsca w społeczeństwie, roli kultury, sztuki i nauki.

Dzisiejszy post dotyczy właśnie tego ostatniego zagadnienia, najbliższego ciału. Zapraszam do dyskusji i mam nadzieję, że znajdę czas i chęć, by temat rozwinąć. Pozdrawiam czytelników.